Jerzy Sablik

Jerzy Sablik urodził się 20 maja 1933 roku. W 1951 roku w Cieszynie uzyskał świadectwo dojrzałości. W 1954 roku ukończył studia licencjackie z chemii w Wyższej Szkole Pedagogicznej (WSP) w Katowicach (obecnie Uniwersytet Śląski). Przez kolejne 12 lat pracował w Zakładzie Kształcenia Nauczycieli oraz w Liceum Medycznym. W 1956 roku rozpoczął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie w 1959 roku uzyskał tytuł magistra chemii. W 1960 roku otrzymał stypendium doktoranckie Ministerstwa Oświaty i rozpoczął studia doktoranckie pod kierunkiem prof. Zbigniewa Kwapniewskiego. W 1966 roku obronił pracę doktorską pt. „Analiza estrów fosforowych inozytolu metodą elektroforezy bibułowej w komorze wilgotnej” i uzyskał stopień doktora nauk chemicznych.

W latach 1965–1966 pracował jako wolontariusz w Katedrze Chemii Organicznej WSP w Katowicach. W 1967 roku rozpoczął pracę w Głównym Instytucie Górnictwa (GIG) w Katowicach, gdzie spędził całą dalszą karierę naukową. W 1987 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk technicznych na podstawie rozprawy pt. „Własności powierzchniowe węgli kamiennych i stymulatory aktywności flotacyjnej”. W 1999 roku Prezydent RP nadał mu tytuł profesora nauk technicznych. W GIG pracował kolejno jako technik, adiunkt, profesor nadzwyczajny, profesor oraz konsultant naukowy.

Był kierownikiem Laboratorium Flotacji, zastępcą kierownika Katedry Przeróbki Kopalin i Zagospodarowania Odpadów oraz liderem obszaru naukowego „Czyste technologie węglowe”. Specjalizował się w przeróbce węgla oraz w badaniach właściwości fizykochemicznych i technologicznych drobnych cząstek węglowych. Na emeryturę przeszedł 1 stycznia 2007 roku.

Prof. Jerzy Sablik opublikował 165 prac naukowych (w tym 32 w języku angielskim) w czasopismach krajowych i zagranicznych, ponad 50 artykułów na konferencjach, kongresach i sympozjach w kraju i za granicą, a także był autorem 23 patentów i 7 norm. Wydał kilka monografii, m.in. „Flotacja węgli zależnych” (1998), „Fizykochemiczne właściwości powierzchniowe węgli prowadzących” (2007), oraz – wspólnie z Markiem Lenartowiczem – książkę „Energetyczne właściwości użytkowe ziaren w produktach przemysłowych flotacji węgla” (2007).

Był przewodniczącym wielu krajowych i międzynarodowych komitetów organizacyjnych, seminariów i spotkań naukowych, m.in.:

• Naukowo-przemysłowych seminariów flotacji węgla w ramach „Dni Techniki ROW” (1978–1993), gdzie pełnił funkcję redaktora ośmiu tomów prac,

• Komitetów Technicznych Normalizacji ds. Naturalnych Paliw Stałych oraz ds. Mechanicznej Przeróbki Węgla (1993–2007) w ramach Polskiego Komitetu Normalizacyjnego,

• Polskiej delegacji do Komitetu Technicznego ISO/TC27 „Naturalne Paliwa Stałe” (1995 – Pekin, Chiny; 1997 – Kapsztad, RPA; 1999 – Norfolk, USA; 2001 – Szczyrk, Polska).

Pełnił również funkcję redaktora sekcji flotacyjnej podczas Międzynarodowego Kongresu Przeróbki Węgla (1994, Kraków) oraz Międzynarodowej Konferencji Czystego Węgla – Regionalny Kierunek Zrównoważonej Produkcji Energii (2001), zorganizowanej we współpracy z Komitetem Energetycznym Komisji Europejskiej ONZ.

Profesor Jerzy Sablik był członkiem Sekcji Wzbogacania Surowców Mineralnych Komitetu Górnictwa PAN, Komisji Górniczej (Sekcja Przeróbki Kopalń) oraz Komisji Nauk Chemicznych PAN (Oddział w Katowicach). Był ekspertem Związku Inżynierów i Techników Górnictwa RP w zakresie mechanicznej przeróbki węgla.

Był członkiem-założycielem Polskiego Towarzystwa Przeróbki Kopalin, wiceprezydentem w latach 1996–1999 i prezydentem w 2000 roku. Zasiadał w radach redakcyjnych czasopism Inżynieria Mineralna, Fizykochemiczne Problemy Przeróbki Surowców Mineralnych oraz w Komisji Prac Naukowych Głównego Instytutu Górnictwa.